May buhay nga ba ang lupa? Sabi nila, naaalala raw nito kung sino ang umaaruga rito. Kapag maayos ang paggamit nito, mas malaking grasya raw ang ibinibigay na kapalit nito. Ipinanganak ako sa pamilya ng mga magsasaka. Maliit pa lang ay nakikita ko na ang pagod at tiyaga sa ganitong uri ng trabaho. Noon pa lang ay lagi na akong sinasama ni Mama sa bukid. Lupa ang bumubuhay sa amin. Ang trato niya rito ay parang ginto; hindi niya pinalalagpas kahit maliliit pang ligaw na damo a

Sabi nila noong naghahari pa raw ang tigre, Labis ang katahimikan sa kalye, walang bakas ng mga tao. Halos nakabibingi nga ang kapayapaang dala nito, At sa tuwing sasapit ang gabi, ang tanging rinig mo lamang ay mga kuliglig. Mga kuliglig na palipad-lipad tuwing sasapit ang kadiliman. Dala nila ang mabibigat na bala sa kanilang kasuotan, Habang dinig ang bigat ng kanilang mga yabag sa kalye ng kadiliman, Umaaligid, nagbabantay, naghihintay, at nagmamasid. At sa kanilang pagli

Mataas na gusali, kumpletong pasilidad, at maayos na kagamitan—ilan lamang ito sa mga inakalang makikita ni Raeka Alcaraz, isang first-year Journalism student,  sa kanyang unang pagtapak sa PUP - College of Communication (COC).  Lingid sa kaniyang kaalaman, may dalawang dekada nang hamon na kinahaharap ang kolehiyo: ang kakulangan sa mga klasrum at pasilidad. Ngunit, sa kabila ng mga hamon, simula nang itinatag ito noong 2001, patuloy pa ring nagsisilbing gabay ang COC sa lib